تبلیغات
وبلاگ شخصی ایمان - پذیرش دانشجو به چه قیمتی؟

یادم میاد وقتی مدرسه میرفتیم، همه حواسمون به درس خوندن بود. اینقدر تلاش میکردیم تا  آینده خوبی داشته باشیم. میگفتن هر کسی بیشتر درس بخونه آینده بهتری داره. دوست داشتم درس بخونم و به مدارج بالاتری برسم.
کم کم سالهای سخت تحصیلی دبستان، راهنمایی و دبیرستان رو پشت سر گذاشتم و بالاخره دیپلم گرفتم. بهمون گفتن باید داقل مدرک دانشگاهی داشته باشی. بهر حال چون دیپلم فنی و حرفه ای بودم، تو آزمون کاردانی پیوسته شرکت کردم؛ قبول شدم، درس خوندم، و کاردانی رو گرفتم.
... بعد از سربازی گفتن باید حداقل لیسانس بگیری تا بتونی جایی کار پیدا کنی. بخاطر علاقه به درس، مجدد تو آزمون ورودی دانشگاه شرکت کردم؛ قبول شدم، درس خوندم، و این بار مدرک کارشناسی رو گرفتم. و بعد از مدتی، تو آزمون کارشناسی ارشد شرکت کردم؛ قبول شدم، با چه سختی درس خوندم، و با تلاش و پشتکار زیاد کارشناسی ارشد رو هم گرفتم.
با خودم فکر میکردم کارشناسی ارشد یک مدرک خاصه. یعنی هر کسی نمیتونه اونو داشته باشه. برای همین براش خیلی زحمت کشیدم.
اما در کمال ناباوری، دیدم دانشگاهها ظرفیت پذیرششونو بالا بردن تا بتونن داشنجوی بیشتری داشته باشن. (یه موقع فکر نکنین بخاطر درآمده)
و با کمال تأسف، اخیرا دیدم پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد شامل خیلی از دانشگاهها و موسسات آموزش عالی میشه که بدون داشتن فضای آموزشی مناسب و بدون داشتن اساتید مجرب و با سواد (!!!) اقدام به پذیرش دانشجو میکنن. (فقط بخاطر اینه که سط حسوادو ببرن بالا. بازم فکر نکنین بخاطر کسب درآمده) یعنی روزی میرسه که همه کارشناسی ارشد دارن. با این وجود، روزی میرسه که شاهد پذیرش دانشجو در مقطع دکترا هم توی دانشگاههای همه شهرها باشیم. و این یک معظل بزرگه.
کاش دست اندرکاران بجای پر کردن جیب خوشون، کمی هم به فکر جوانهی مظلوم این ممکلت باشن.